पितृपक्ष अर्थात् सोह्रश्राद्ध सुरु : हिन्दू परम्पराअनुसार दिवङ्गत पितृको सम्झनामा तर्पण, पिण्डदान, श्राद्ध तथा दान गर्ने परम्परा छ

Sagarmatha Post
Sagarmatha Post ११ आश्विन २०८३, आईतवार
3 Min Read
Aa
Hindu devotees perform rituals during "Gokarna Aunsi" at Gokarneshwar temple at Gokarna, a suburb of Katmandu, Nepal, Thursday, Aug. 20, 2009. On this auspicious day, Nepalese Hindus gather at the shrine of Lord Shiva to perform anniversary rituals in memory of their departed fathers. (AP Photo/Binod Joshi)

हिन्दू परम्पराअनुसार आजदेखि पितृपक्ष अर्थात् सोह्रश्राद्ध सुरु भएको छ। आश्विन कृष्ण प्रतिपदादेखि आश्विन शुक्ल प्रतिपदासम्म रहने यस अवधिमा दिवङ्गत पितृको सम्झनामा तर्पण, पिण्डदान, श्राद्ध तथा दान गर्ने परम्परा छ।

सोह्रवटा तिथिमा पितृप्रति श्रद्धापूर्वक श्राद्ध तथा पितृकार्य गरिने भएकाले नेपाली समाजमा यस अवधिलाई ‘सोह्रश्राद्ध’ भनिन्छ। हिन्दू धार्मिक परम्परामा चाडपर्व, यज्ञ तथा अन्य महत्वपूर्ण धार्मिक कार्यअघि आफ्ना दिवङ्गत पितृलाई श्रद्धापूर्वक स्मरण गर्ने चलन रहिआएको छ।

बडादशैं र तिहारजस्ता प्रमुख चाडपर्वअघि पर्ने सोह्रश्राद्धले सन्तानलाई आफ्ना पितृप्रतिको दायित्व र जिम्मेवारी सम्झाउने धार्मिक तथा सांस्कृतिक मान्यता बोकेको छ। यस अवधिमा पितृको सम्झनामा तर्पण, पिण्डदान, श्राद्ध तथा दान गर्ने गरिन्छ।

सोह्रश्राद्ध सुरु भएसँगै काठमाडौंको पशुपति क्षेत्रलगायत विभिन्न धार्मिक तथा तीर्थस्थलमा दिवङ्गत पितृको सम्झनामा तर्पण र पिण्डदान गर्न श्रद्धालुको आगमन हुने गर्छ।

यस्तो छ शास्त्रीय विधान

धार्मिक परम्पराअनुसार प्रतिपदा, द्वितीया, तृतीया, चतुर्थी, पञ्चमी, षष्ठी, सप्तमी, अष्टमी, नवमी, दशमी, एकादशी, द्वादशी, त्रयोदशी, चतुर्दशी, औँसी र पूर्णिमाका तिथिमा पितृको श्राद्ध तथा तर्पण गर्ने विधान रहेको मानिन्छ।

दिवङ्गत परिजनको मृत्यु भएको तिथि थाहा नभएकाहरूले पितृपक्षको पञ्चमी, अष्टमी, द्वादशी वा औँसीका दिन श्राद्ध गर्ने प्रचलन रहेको बताइन्छ। मृत्यु भएको समयमा परेको तिथिका आधारमा सम्बन्धित पितृको श्राद्ध गर्ने परम्परा पनि छ।

श्राद्धका क्रममा पितृलाई तर्पण तथा पिण्डदान गर्नुका साथै भोजन र दान अर्पण गर्ने गरिन्छ। तर्पणमा पवित्र जल, कुश, जौ, तिल, फूल र चन्दनलगायत सामग्री प्रयोग गर्ने परम्परा छ। पिण्डदानमा दूध तथा खिरबाट तयार गरिएका पिण्ड प्रयोग गरिन्छ। धार्मिक विधि गुरु–पुरोहितको निर्देशनअनुसार पूरा गर्ने चलन छ।

धार्मिक ग्रन्थहरूमा पनि पितृपक्ष तथा श्राद्ध कर्मको महत्त्व उल्लेख गरिएको पाइन्छ। विशेषगरी गरुड पुराण, विष्णु पुराण र महाभारतमा पितृकर्मसँग सम्बन्धित विभिन्न प्रसङ्ग उल्लेख छन्।

शास्त्रीय विधानअनुसार एकोद्दिष्ट अर्थात् वार्षिक तिथिमा गरिने श्राद्ध मध्याह्नकालमा, पार्वण श्राद्ध अपराह्नकालमा र आभ्युदयिक श्राद्ध प्रातःकालमा गर्ने उल्लेख पाइन्छ।

परम्परागत रूपमा श्राद्ध आफ्नै घरमा गर्नुपर्ने मान्यता छ। तर सहरी क्षेत्रमा डेरामा बस्ने तथा घरमा धार्मिक कार्य गर्न कठिन हुनेहरूले नजिकका तीर्थस्थल, नदी, मन्दिर वा तुलसीको मठमा समेत तर्पण तथा श्राद्ध गर्ने गरेका छन्।

पितृपक्षका बेला पितृहरू पितृलोकबाट पृथ्वीतलमा आउने र आफ्ना सन्तानबाट तर्पण, पिण्डदान तथा श्राद्धको अपेक्षा गर्ने धार्मिक विश्वास नेपाली हिन्दू समाजमा रहिआएको छ। श्रद्धापूर्वक पितृकार्य सम्पन्न गरेमा पितृ प्रसन्न भई परिवारमा सुख, शान्ति, समृद्धि तथा वंशवृद्धिको आशीर्वाद दिने विश्वाससमेत पाइन्छ।

Sagarmatha Post

प्रतिक्रिया दिनुहोस्